20 maart 2015

Door Frans Soeterbroek

Reacties

11 reacties

Tags
, , , ,

Zeg het voort

het wordt tijd om Agenda Stad te hacken

Het is mooi dat het ministerie van BZK zich onder de noemer Agenda Stad inspant voor een nieuwe agenda voor de stad en daarbij ook het voortouw neemt om de ontluikende beweging van onderop een prominente plek te geven. Want veel steden slagen er niet goed in om op eigen kracht de slag te maken van klassieke top-down sturing naar samen de stad maken. En in de steden wordt om de hete brij van de morele crisis van het huidige economisch model en de oude instituties heengelopen. Dat mag wel even losgeschud worden. Tegen deze achtergrond hoeft het niet te verbazen dat een dezer dagen de volgende uitnodiging op de digitale deurmat valt.

Op 15 april is er de Fabrique in Utrecht een werkconferentie over agenda Stad. Op deze dag gaan  bestuurders, beleidsmakers van rijk en steden, bedrijven, sociale ondernemers, wetenschappers en pioniers uit de stedelijke praktijk een nieuw verhaal voor de stad te maken. Dat is hard nodig want het lukt ons op dit moment slecht om het economisch discours van concurrerende steden te verbinden met die van lokaal initiatief en sociale rechtvaardigheid. En bestuurlijk Nederland slaagt er te weinig in om achter de slogans over vitale en krachtige steden weg te komen. Er moet in de steden een verhaal komen dat van de inwoners van de stad zelf is en een  antwoord geeft op de achterdocht naar de oude instituties. Wij kunnen daarvoor enkele verhaallijnen aanreiken.

We starten de dag met een ongetwijfeld prikkelend referaat van Ewald Engelen over de in zijn ogen heilloze weg die we in onze steden inslaan door het idee van concurrerende steden te blijven omarmen. Hij zal zijn alternatief van de rechtvaardige stad presenteren.  Pieter Tordoir zal een co-referaat hierbij houden waarin hij ons ongetwijfeld een ander perspectief laat zien.

Vervolgens gaan we uiteen in 5 werksessies met de volgende thema’s:

1- Wat zien we wanneer we met een ontspannen en empathische blik naar de stad(sbewoners) kijken? Hoe verhoudt dit perspectief zich tot de angst om in de concurrentie tussen steden de boot te missen en op de lijstjes te zakken?

2- Sturen op maatschappelijke meerwaarde, hoe die je dat? En vooral hoe zorg je dat niet iedere koker van de overheid alleen maar stuurt op output die hier niet aan bijdraagt?

3- Welke lessen trekken we uit de morele crisis van oude instituties (banken, corporaties, overheid etcetera)? Hoe kun je daar in steden en regio’s op bijsturen en hoe stimuleer je de opbouw van lokale verankerde coöperaties?

4- Hoe dichten we de kloof tussen de werelden van vastgoed, grond en stedelijke programmering enerzijds en lokaal initiatief anderzijds en hoe vertalen we dit in een nieuw stedelijk ontwikkelingsmodel?

5- Hoe ziet de tafelschikking in stedelijke denktanks en strategische netwerken er uit wil je echt een transitie naar een duurzame, verbonden en rechtvaardige stad maken? Wat is daarbij de plek voor ontluikende bewegingen van nieuwe stadmakers en kantelaars?

Vervolgens gaan stadmakers uit verschillende steden de oogst van deze 5 workshops met elkaar in een binnenkring bespreken en samen omzetten in nieuwe verhaallijnen voor de stad. Bestuurders zitten als toehoorders in een tweede ring daaromheen en vertellen aan het eind wat ze zelf aankunnen met deze nieuwe verhaallijnen en hoe ze daarmee verder willen gaan.

Zo leggen we met elkaar een mooie basis voor het vervolg van agenda stad en voorkomen we dat we weer te snel in nieuwe instrumenten schieten. Tot de 15e!”

Helaas is dit niet de uitnodiging die ik kreeg maar was het in werkelijkheid deze. Zoek de verschillen! Misschien word je zelf enthousiaster over de echte agenda dan bovenstaande gefingeerde. Maar ik schrik er van hoe Agenda Stad wordt ondergedompeld in bestuurlijke vergezichten, onderzoekspresentaties, challenges en citydeals. Een vlucht vooruit in deftige processen en instrumenten in plaats van de pijn van het huidige model omzetten in een nieuwe basis en in een andere manier van dialoog.  ‘Bobofeestje’ zoemt het al op de sociale media en dat kan toch niet de bedoeling zijn gezien de moeite die er is gedaan om het netwerk van Pakhuis de Zwijger voor deze bijeenkomst te mobiliseren. Maar dat netwerk laat zich natuurlijk niet meezuigen in een ouderwetse bestuurlijke agenda voor de stad waarin lekker veilig ambities worden gestapeld. Het is nog niet te laat, hacken die agenda!


Reacties

  • Marit Overbeek schrijft op 20 maart 2015

    Ewald Engelen! Dan kom ik ;-)

    • Frans Soeterbroek schrijft op 2 april 2015

      Misschien een keertje naar Utrecht halen!?

  • Christine Kuiper schrijft op 23 maart 2015

    Nou ja, vreselijk gewoon. Dit is toch geen bottom-up programma? Wat doen al die mensen daar? Jouw programma klinkt stukken beter iig. Ik zou zeggen: hacken die hap!
    Bijvoorbeeld door je er niet voor te lenen. Of een stil protest met spandoeken tijdens deze bijeenkomst. Want door hippe woorden te gebruiken en tegelijkertijd gevestigde orde een podium te geven bereik je geen transformatie. Authenticiteit en “goede” intenties missen. Dit slaat alleen een groter gat tussen gevestigde orde en de niches van de niet gevestigde orde. Gemiste kans.

    • Frans Soeterbroek schrijft op 2 april 2015

      Jeetje Christine,
      ben niet zo goed in zoets met spandoeken. ik probeer vooral (zoals Daan Rossegaarde dat zo mooi zegt) happy infiltrator te zijn: meedoen maar de spelregels ombuigen en ander gesprek gaan voeren. Gelukkig zijn er meer mensen die dat willen. kom je ook?

  • Robert Colijn schrijft op 25 maart 2015

    Wordt het niet eens tijd flashmob conferentie ergens in het land, Frans? Alle veranderingsgezinden bijeen verbonden scheppen en een echte Agenda Stad maken? Ik weet wel een stad ergens in het oosten ;-)

    • Frans Soeterbroek schrijft op 2 april 2015

      Dag Robert,
      als jij het organiseert kom ik. vooralsnog ga ik nog even proberen op 15 april iets in te planten van zo’n andere agenda. Maar er zullen nog genoeg momenten komen waarop je als stadsmakers eigen geluid moet laten horen.

  • Caroline Denijs schrijft op 26 maart 2015

    “Hoe dichten we de kloof tussen de werelden van vastgoed, grond en stedelijke programmering enerzijds en lokaal initiatief anderzijds en hoe vertalen we dit in een nieuw stedelijk ontwikkelingsmodel?”
    Ik ben benieuwd. Misschien moet je even helemaal niet een nieuw ‘Model’ willen. Maar verder afdalen naar de menselijke maat.

    Er ligt een uitnodiging om mee te denken over de invulling van een dode plaats die bedekt is met dikke plak asfalt naast De Nieuwe Stad in Amersfoort. Ik heb die aangenomen. Na drie maanden onderzoek wordt de stromende creativiteit er uit gezogen. Alleen al door de bevindingen van hoe onoverbrugbaar die kloof is. Een uitnodiging werd over de muur gegooid en nu hoor ik: wat een leuk idee, ga je gang. Leuk vrijwilligerswerk.
    En bedankt.

    • Frans Soeterbroek schrijft op 2 april 2015

      Dag Caroline,
      Dat klikt niet beste dat Amersfoortse verhaal. Heel zonde want het wordt vaak aangehaald als een mooi stadsmakersproces.
      goede waarschuwing om niet gelijk naar een nieuwe model te zoeken. voor mij is overigens die menselijke maat dat nieuwe model, maar misschien moeten we dat inderdaad maar even geen model noemen.

  • Caroline Denijs schrijft op 26 maart 2015

    “Hoe dichten we de kloof tussen de werelden van vastgoed, grond en stedelijke programmering enerzijds en lokaal initiatief anderzijds en hoe vertalen we dit in een nieuw stedelijk ontwikkelingsmodel?”
    Ik ben benieuwd. Maar misschien moet je zelfs even helemaal niet een nieuw ‘Model’ willen.
    Maar nog verder afdalen naar de menselijke maat.

    Er ligt een uitnodiging om mee te denken over de invulling van een dode plaats die bedekt is met dikke plak asfalt naast De Nieuwe Stad in Amersfoort. Ik heb die uitdaging aangenomen. Na drie maanden onderzoek wordt de stromende creativiteit er uitgezogen. Alleen al door de bevindingen van hoe onoverbrugbaar die kloof is. Een lijntje met een ambtenaar, de ontwikkelaar blijft buiten bereik. Een uitnodiging werd ‘over de muur gegooid’ en nu hoor ik: wat een leuk idee, ga je gang. Leuk vrijwilligerswerk.
    En bedankt.
    Ik had een ander idee over bottom-up organiseren. We zijn er nog lang niet.

  • Friso Coumou schrijft op 1 april 2015

    Beste Frans,

    Je achterliggende punt is volgens mij dat als we echt willen cocreëren, we ook toe moeten naar anders opgezette bijeenkomsten, met andere werkvormen. Dat herken ik, zie ook http://www.seepublic.nl/alles-is-communicatie/

    Tegelijkertijd kost dat tijd en moeite want het is onderdeel van de transitie waarin we zitten. Het is niet gelijk zoals we het zouden willen hebben, dan waren we al klaar. Maar we komen we er wel, daarvan ben ik overtuigd. Zeker als we het met de door jou bepleite ‘lichtheid’ blijven benaderen. De kunst is hier een ‘bestuurlijke agenda’ te combineren met een ‘agenda van onderop’, en er echt een gezamenlijke Agenda Stad van te maken. Als dat een vorm van open maken, aanvullen, veranderen of ‘hacken’ is, kom maar op! Ruimtemakers komt allen naar de bijeenkomst op 15 april! En geniet vooral van dit complexe en uitdagende proces!

    • Frans Soeterbroek schrijft op 2 april 2015

      Dag Friso,
      mooi verhaal over die communicatieniveaus. Bevestigt voor mij wel dat het erg uitmaakt wat voor type proces je bouwt of het lukt om een ander type agenda op tafel te krijgen. En daar zit wel zorg. Natuurlijk kom ik op 15 april met wat Utrechters en vele anderen die zich door dit blog aangesproken voelden hacken. Zo te zien wil jij daa rook wel meebouwen aan ander type proces. Ik hoop dat het genieten worden, het zal in ieder geval even lekker schuren.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*