vakmanschap
Tags
acupunctuur arena's bankencrisis bereikbaarheid besmettelijk optimisme bestuurlijke lichtheid bestuurscultuur bureaucratie burgerkracht burgerschap Community of Practice complexiteit CoP dansen door de schalen de slag om Nederland dialoog Donner estafettemodel Gouda klein beginnen kortsluiten leiderschap lichte regie lichtheid maakbaarheid maatwerk menselijke maat netwerken obama onbevangenheid regie regio RMO serendipiteit speelsheid spontane medeplichtigheid straatcoaches systeemwereld technocratie Utrecht verhalen volger wijffels wijkaanpak zelfsturing
Oefening baart kunst en lichtheid
Regelmatig stuit ik op pleidooien voor meer erkenning van gedegen vakmanschap. Niet verbazend in een tijd waarin (terecht!) de kritiek aanzwelt op al die managers die toegewijde professionals in de weg lopen, op de omloopsnelheid van hypes in bestuur en organisaties en op ‘factfree politics’ waarin meningen belangrijker zijn geworden dan zorgvuldig opgebouwde en onderbouwde kennis. Maar opvallend weinig gaat het over de vraag wat dat vakmanschap in essentie is. Meestal wordt gesproken over betrokkenheid en passie voor je vak en voor de mensen voor wie je werkt. Het lijkt er echter op dat er weer aandacht komt voor een klassieke opvatting over vakmanschap als resultaat van jarenlange oefening. Met zijn boek ‘outliers’ (uitblinkers) heeft Malcolm Gladwell al in 2009 een ode aan de oefening geschreven. Hij formuleert daarin de 10.000 uren-regel.